Gdy dzwon zapłacze-

Dziewczę rozpacza,

Zraszaja różaniec jej łzy.

   Wbrew woli.

   Wbrew woli.

Ukryta przed światem w klasztornej pomroce,

Gdzie gaśnie nadzieja, bezsenne są noce.

I moje serce

Piersi rozrywa,

I bije, bije, bije.

  Los każe,

  Los każe,

Bym z serca na zawsze wygonił kochanie

I dziewczę zapomniał, lecz tak sie nie stanie.

O śmierć, nieśmiertelność,

O życie, zagładę

Nie dbają dziewczyna i serce;

   I serce,

   I dziewczę

Ma jedno strapienie i jedna ma chęci:

Bo serce chce szczęścia, a dziewcze świat nęci.


Pocałunków rozkoszą mierzyłem

  Swoją młodość szczęśliwą i błogą -

Ale szczęściem się dzisiaj zmęczyłem,

  Ale dzisiaj nie kocham nikogo.

Łez goryczą przed laty mierzyłem

  Swoją młodość burzliwą i srogą -

Ale wtedy kochałem, tęskniłem,

  Dzisiaj zaś juz nie kocham nikogo.

Lat minionych rachunek zgubiłem...

  Skrzydeł chcę, co pamiętać nie mogą:

Dać im serce swe unieść! mieć siłę

  Swoją wieczność im cisnąć złowrogą!