Gdy dzwon zapłacze-

Dziewczę rozpacza,

Zraszaja różaniec jej łzy.

   Wbrew woli.

   Wbrew woli.

Ukryta przed światem w klasztornej pomroce,

Gdzie gaśnie nadzieja, bezsenne są noce.

I moje serce

Piersi rozrywa,

I bije, bije, bije.

  Los każe,

  Los każe,

Bym z serca na zawsze wygonił kochanie

I dziewczę zapomniał, lecz tak sie nie stanie.

O śmierć, nieśmiertelność,

O życie, zagładę

Nie dbają dziewczyna i serce;

   I serce,

   I dziewczę

Ma jedno strapienie i jedna ma chęci:

Bo serce chce szczęścia, a dziewcze świat nęci.


Posłuchaj: gdy los nam porzucić pozwoli,

Ten świat, gdzie tak duszą stygniemy powoli,

Być może, w krainie, gdzie kłamstwo nie znane,

Ty bęziesz aniołem, ja będę szatanem!

Przysięgnij, żę raju szczęśliwość porzucisz

I że do dawnego kochanka powrócisz!

Wygnaniec, skazany przez los na zatratę,

Niech bęzie ci rajem, a ty mi - wszechświatem!